تفاوت مدیریت قرآنی با الگوهای وارداتی

به گزارش ایکنا از خراسان رضوی محمدعلی انصاری، مفسر قرآن کریم و مؤلف تفسیر مشکاة در سخنرانی که محتوای آن از طریق صفحات مجازی منتسب به وی منتشر می شود، با تأکید بر اینکه مدیریت در نگاه قرآنی هنر بهره وری از استعدادها و منابع انسانی در مسیر تعالی است، اظهار کرد: برخلاف مدیریت کلاسیک که انسان را صرفاً یک عامل اقتصادی می دید، قرآن کریم انسان را موجودی پیچیده و دارای ظرفیت های نامتناهی می بیند که در بستر روابط چهارگانه ارتباط با خدا، خود، دیگران و طبیعت رشد می کند. در نگاه قرآن مدیریت صرفاً یک عنوان نیست، بلکه نوعی ریاضت برای رام کردن نفس و به کارگیری صحیح قوای انسانی است.

این مفسر قرآن کریم با استناد به سوره نمل، سیره حضرت سلیمان(ع) را یک پکیج کامل مدیریتی برای نظام های حکمرانی خواند و گفت: در عملکرد حضرت سلیمان(ع)، 14 اصل بنیادین مدیریتی از جمله تفقد و نظارت، تنبیه و تشویق، تحقیق و تفحص، آموزش مستمر، شایسته سالاری و هدف گذاری قابل استنباط است. برخلاف مدیریت های معمول که نظارت را ابزاری برای مچ گیری می دانند، سلیمان نبی(ع) مدیریت را با تفقد آغاز می کند که نگاهی پدرانه، دلسوزانه و کاوشگرانه برای شناسایی خلأها و ظرفیت هاست.

مدیریت بحران و نیروسازی در سیره موسوی و نبوی

انصاری با اشاره به مدل مدیریتی حضرت موسی(ع) در مواجهه با طاغوت زمان افزود: مدیریت بحران نیازمند شش اصل چالش پذیری، تسهیل گری، تفهیم و تفاهم، گزینش، تقسیم کار و پشتیبانی است، در آیه 159 سوره آل عمران، سیره مدیریتی حضرت محمد(ص) نیز مبتنی بر رحمت و نرم خویی بوده و پیامبر(ص) با عفو، استغفار  مشورت و توکل، جامعه ای پویا می سازد.

مؤلف تفسیر مشکاة در پایان گفت: تفاوت اصلی مدیریت قرآنی با مدیریت های وارداتی در این است که مدیریت قرآنی بر فکر، ذکر و شکر استوار بوده و به دنبال بهره برداری مدبرانه و الهی از تمامی استعدادهای نهفته در وجود انسان است. آنچه امروز در مدیریت نوین به عنوان مفاهیم پیشرفته مطرح می شود، در قرآن با عمق و ظرافت بیشتری وجود دارد.

انتهای پیام